Pokazywanie postów oznaczonych etykietą statystyka i muzyka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą statystyka i muzyka. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 27 kwietnia 2017

Jaka jest najlepsza płyta Pink Floyd? Aktualizacja

Jest to rozbudowana aktualizacja skromnego podsumowania przedstawionego w poście ze... stycznia 2015. Jest to również analogiczne zestawienie do tego, wykonanego dla zespołu The Police.

Zasada jest następująca: metaanaliza (czyli wyciąganie ogólnych sumarycznych wniosków z wielu pojedynczych analiz) ocen recenzji płyt z dyskografii danego wykonawcy. Innymi słowy: albumu nie oceniam subiektywnie, wg mojego "widzi mi się" i "mojej bezgranicznej wiedzy muzycznej", tylko wyciągam średnią z dostępnych ocen albumów, bazując na źródłach:
  • dostępnych profesjonalnych: czasopisma i serwisy muzyczne (Teraz/Tylko Rock, Rolling Stone, Record Collector, Classic Rock, NME, Q, Sounds, Kerrang!, Allmusic itp.),
  • najpopularniejszych amatorskich recenzentów muzycznych (McFerrin, Denning, Starostin, Ignacio, Prindle, Pałasz),
  • ocen użytkowników internetowych serwisów (Allmusic, ProgArchives.com, SputnikMusic.Com, rateyourmusic.com).
W połączeniu ze statystykami odsłuchów w najpopularniejszych serwisach streamingowych (Spotify, Deezer i Google Music) i uzupełnieniem miejsca na liście albumów z danego roku wg rateyourmusic.com (niestety dynamicznie się zmieniającego, choć trend ogólny jest zachowany), daje to relatywnie pełny ranking poziomu albumów w dyskografii danego wykonawcy. I temu poświęcony jest wykres pierwszy od góry.

Kolejny drugi wykres od góry to najwyższa pozycja danego albumu na najważniejszych rynkach (UK i USA, w przypadku wykonawców polskich to krajowe listy) oraz średnia pozycja z rynków, których dane są dostępne na Wikipedii. Nałożone na to są dostępne dane o sprzedaży danego albumu (jako suma).

Trzeci i ostatni wykres, to najwyższa pozycja singli notowanych na listach (ponownie najważniejsze rynki oraz średnia z dostępnych danych wg Wikipedii) z wyróżnieniem singli najwyżej notowanych (od miejsca 10 w górę). Uwaga: pominięto single nie notowane w ogóle, czyli takie, które nie uzyskały żadnego miejsca na listach.

Po co to wszystko? Podczas zapoznawania się z dyskografią danego wykonawcy, a więc celowym zagłębieniu się w jego twórczość, warto poznać aspekty pozamuzyczne, nie tylko recenzje płyt, czy biografię, ale także odbiór wydawnictw na rynkach - czyli oceny recenzentów i wielkość sprzedaży. Oczywiście nie jest to obowiązkowe podejście, ale chyba najpełniejsze. Nie trzeba tutaj znać konkretnych liczb, ale warto przynajmniej się orientować - jest to cześć wiedzy ogólnomuzycznej i chyba każdy prawdziwy fan takie fakty o swoim zespole zna. Ten, który nie zna, zawsze może się zapoznać i myślę, że poniższe zestawienie mu w tym pomoże. A jeśli nie skorzysta z niego fan, to chociażby laik, który chciałby kupić wujkowi czy innemu koledze najlepszy album danego zespołu na winylu, ale za cholerę nie ma pojęcia, jaki, bo co serwis, co recenzja, co opinia, to każda inna, niesprecyzowana, a wszystkie rozbieżne.



Aktualizacja 13.09.2017
Po jakimś czasie spojrzałem na pierwszy wykres ocen i pomyślałem sobie, ze chyba nie jest on do końca jednoznaczny i może powodować myślowe perturbacje. Dlatego pozwoliłem go sobie podsumować, wyciągając z wszystkich 3 ocen (recenzje, streaming i pozycja w rateyourmusic.com) średnią, która chyba fajnie obiektywizuje te 3 różne podejścia i ustawia w rankingu oceniane płyty (wykres poniżej wraz z rankingiem w tabelce). Wynik chyba oczywisty, choć osobiście myślałem, że ostatnia płyta będzie gdzieś w dole stawki, ale zadecydował w tym przypadku dosyć wysoki streaming (chyba ludzie słuchali z ciekawości), a Momentary... będzie wyżej (lubię tę płytę), ale tutaj ocenę zaniżyły oceny z recenzji. I tak dalej, i tak dalej. W sumie to przecież tylko zabawa.




środa, 22 marca 2017

The Police - statystyki wydawnictw live, kompilacji i video

Na sam koniec postów o dyskografii The Police małe podsumowanie reprezentacji poszczególnych płyt na albumach live (L), kompilacjach (K) i wydawnictwach video (V) - w skrócie nazywane jako LKV. Poniższy wykres to zsumowane wszystkie utwory z poszczególnych płyt obecne na w/w wydawnictwach wg tych infografik: tej i tej. Innymi słowy, wysokość słupków reprezentuje sumę utworów z danej płyty studyjnej wykorzystanych na poszczególnych wydawnictwach LKV, czyli uwzględniane są również powtórzenia danego utworu (np. utwór "Roxanne" wykorzystano na 2 wydawnictwach L (na jednym dwukrotnie), 8 K i 8 V, co razem daje liczbę 18; uwzględniając wszystkie reprezentowane utwory z danej płyty dochodzimy do sumarycznych słupków przedstawionych na poniższym wykresie).  

Analiza poniższego zestawienia już na pierwszy rzut oka pokazuje dużą zbieżność z wykresem popularności albumów zespołu w serwisach streamingowych i ocenach z recenzji. Tutaj też najmniejszą reprezentację w obu zestawieniach posiadają płyty "Ghost in the Machine" (44 utwory) i "Zenyatta Mondata" (51). Oznacza to, że zespół najrzadziej korzystał z utworów z tych albumów na wydawnictwach LKV. "Ghost..." zresztą również najrzadziej jest reprezentowany na płytach koncertowych oraz wydawnictwach wizyjnych, natomiast "Zenyatta..." na kompilacjach. 

Poza tym widać, że generalnie każda z płyt ma w miarę zrównoważoną reprezentację na omawianych wydawnictwach, co jednak przy tak małym dorobku płytowym i dużej przebojowości nie powinno dziwić. Najbardziej przebojowym albumem jest wbrew pozorom pierwsza płyta (76 utworów), a nie ostatnia (69), choć utwory z "Synchronicity" dominują na kompilacjach, natomiast utwory z pierwszej na wydawnictwach wizyjnych.


Jeśli chodzi o utwory z płyt studyjnych, nie wykorzystanych na żadnym z wydawnictw LKV, to jest ich bardzo mało, bo 6 (po jednym z każdej płyty, tylko z "Ghost..." 2): 
  • Masoko Tanga 
  • On Any Other Day 
  • The Other Way of Stopping 
  • Too Much Information 
  • Ωmegaman 
  • Mother 
Poza powyższymi, niżej wymienionych 10 utworów nie uświadczymy w wersjach koncertowych (ani w formie audio, ani video). Innymi słowy, poza albumami studyjnymi obecne są one tylko na kompilacjach:
  • Deathwish 
  • Contact 
  • Does Everyone Stare? 
  • No Time This Time 
  • Bombs Away 
  • Behind My Camel 
  • Rehumanize Yourself 
  • Secret Journey 
  • Darkness 
  • Miss Gradenko 

poniedziałek, 16 maja 2016

Statystyka i muzyka - The Police

Tak, jak obiecałem w poprzednim poście, tym razem statystyczne spojrzenie na twórczość Policjantów. Nie ukrywam, że podczas poznawania dyskografii danego wykonawcy zawsze przeglądam recenzje i oceny płyt, raporty sprzedażowe i lokacje na listach (głównie w Wikipedii). Ostatnimi czasy, jako subskrybent Spotify Premium, interesują mnie również statystyki odsłuchów w serwisach streamingowych. Mając powyższe na uwadze, opracowałem dosyć pracochłonne zestawienie w/w statystyk dla The Police w formie planszy. Mam nadzieję, że jest to sprawa czytelna i da się z tego skorzystać. Objaśnienia źródeł danych podałem na samym dole planszy. Jak czas da i będą siły, chcę na bieżąco robił tego typu opracowania (dyskografie i statystyki) dla każdego wykonawcy, którego przesłuchuję.

A co wynika z poniższych wykresów?

Ewidentnie najbardziej lubiany przez słuchaczy, najlepiej oceniany i najlepiej sprzedający jest ostatni album grupy, co pokrywa się zresztą we wszystkich zestawieniach, podsumowaniach, odsłuchach, popularnościach w serwisach oraz ocenach, zarówno profesjonalnych, jak i użytkowników. Pozostałe albumy, pomimo, że wszystkie one jednak w recenzjach idą łeb w łeb (białe kółka), to w ocenie użytkowników (słupki - odsłuch i popularność np. w rateyourmusic.com (RYM) czy last.fm) widać już rozróżnienie: dwa pierwsze jako całkiem niezłe, trzeci i czwarty już jako zdecydowanie gorsze. Sytuację porządkuje popularność danego albumu na liście najlepszych albumów w danym roku w serwisie RYM (żółte kółeczka). Co ciekawe, niemal odwrotną sytuację prezentuje ranking Rolling Stone'a z 2003, który najgorszą wg słuchaczy płytę "Ghost in the Machine" pozycjonuje najwyżej (#323) spośród albumów The Police ("Synchronicity" najniżej #448). No ale amerykańskie podejście z reguły bywa odmienne od europejskiego/światowego. Co przy tym wszystkim jest ciekawe? Że w piątce najmniej popularnych (czyli najrzadziej odsłuchiwanych w streamingu) utworów są aż 4 z drugiej wysoko ocenianej płyty!

Jeśli chodzi o sprzedaż, to pokrywa się to z marketingowym rozwojem grupy. Obserwujemy tendencję wzrostową - każdy kolejny album sprzedawał się coraz lepiej i notował coraz wyższe lokaty na listach w USA (w UK już od drugiego albumu zespół osiągnął i utrzymał #1).

Natomiast w przypadku singli już od drugiej płyty królowały one na listach po obu stronach Atlantyku. Zespół umieścił 11 singli w Top 10 w UK (5 szczytów list) i 5 (1 szczyt list) w USA. Jedynie "Message in the Bottle" (1979) i "Secret Journey" (1982) oba w USA zaliczyły wpadki (pozycja pon. #40). Podobnie próby powrotu w 1986 i w latach 90 nie odnotowały znaczących sukcesów poza UK.