Geografia okładek (11) Oasis "(What's the Story) Morning Glory?"

Po Beatlesach w BBC pozostajemy jeszcze w Londynie, tym razem w kwartale Soho dzielnicy West End. Obszar obejmuje kilka ulic z dyskotekami, barami, restauracjami, kinami i drogimi sklepami oraz londyńskie skupisko sklepów płytowych. To tutaj powstała okładka uważanego za najlepszy z albumów Oasis oraz jednego z najlepszych roku 1995 oraz lat 90. Czternastokrotna platyna w UK (#1 na listach) i poczwórna w USA (#4 na listach).

Okładka przedstawia dwóch mijających się ze sobą mężczyzn na ul. Berwick, lecz nie są to przypadkowi ludzie: tyłem do aparatu idzie autor projektu okładki, Brian Cannon, a w kierunku aparatu podąża londyński DJ radiowy, Sean Rowley. Zresztą Cannon jest również autorem innych okładek płyt Oasis: "Definitely Maybe" (1994), "Be Here Now" (1997), jak również m.in. albumu "Urban Hymns" The Verve (1997). Na drugim planie po lewej na chodniku widać człowieka trzymającego biały prostokąt przed twarzą. To producent płyty, Owen Morris, który trzyma w ręku taśmę matkę z zapisem płyty. Autorem fotografii jest Michael Spencer Jones, który był swego czasu nadwornym fotografem Oasis i Verve i jest też autorem fotografii na okładkach wspomnianych wyżej płyt obu zespołów.

Polscy autorzy okładek płytowych (7) - Waldemar Świerzy

Waldemar Świerzy (1931-2013) był jednym z najbardziej znanych krajowych grafików, współtwórcą polskiej szkoły plakatu, profesor ASP. Był, podobnie jak Pągowski, plakacistą, autorem ponad tysiąca afiszy filmowych i teatralnych. Projektował również okładki płyt, najbardziej charakterystyczne głównie w latach 70: barwne psychodeliczne dla M. Grechuty, Skaldów, T. Woźniaka, Ł. Prus, oraz te bardziej malarskie (M. Rodowicz, polska składanka The Beatles), a w latach 80 ilustrował serię niemieckiego Pool Jazzu "From Poland With Jazz" z muzyką polskich wykonawców jazzowych (K. Komedy, Z. Namysłowskiego czy T. Stańko).

 

Polscy autorzy okładek płytowych (6) - Marek Karewicz

Marek Karewicz (1938-) jest okładkowym pionierem polskiego jazzu i rocka. To muzyczny dziennikarz radiowy i telewizyjny, DJ i konferansjer, organizator życia jazzowego w powojennej Polsce. Ale przede wszystkim artysta fotografik, który jest autorem lub współtworzył ponad 1500 okładek krajowych wykonawców, głównie jazzowych, jak również autorem portretów muzyków, głównie jazzowych, ale również rockowych. Najbardziej kultowa okładka jego autorstwa to "Blues" Breakoutu (1971). Jest ponadto autorem lub współautorem okładek płyt pionierów i klasyków polskiego rocka: Polan, Skaldów, Niebiesko-Czarnych, Czerwonych Gitar, Trubadurów, No To Co, Blackoutu i Breakoutu, Tadeusza Nalepy, Miry Kubasińskiej, Anny Jantar, Ewy Bem i wielu innych, jak również, a może przede wszystkim, wykonawców jazzowych w ramach serii "Polish Jazz" (Tomasz Stańko, Krzysztof Komeda, Michał Urbaniak, Mieczysław Kosz, Laboratorium, Ewa Bem itd.).

Geografia okładek (10) The Beatles w BBC

Dzisiaj The Beatles w dwóch odsłonach, obejmujących dwa woluminy ich nagrań dla BBC: "Live at the BBC" (1994) i "On Air - Live at the BBC Vol. 2" (2013), obejmujących podobny zakres lat nagrań (1963-65 i 1963-66). Ale nie o zawartości tu będę pisał, a o okładkach.

Okładki obu woluminów prezentują Fab Four idących po prostu po mieście (w domyśle: Londynie, bo gdzieżby indziej?) w okolicy studia BBC. 

Pierwszy wolumin z nieszczęśliwie wyedytowaną okładką (słaba praca grafika widoczna jest na sztucznym rozmyciu tła za Georgem i Ringo) przedstawia Beatlesów tuż obok studia BBC, tzw. Paris Theatre (albo Paris Studios) zlokalizowanego na Regent Street w Londynie. Było to studio nagraniowe przerobione z byłego kina dla celów nagrań audycji komediowych czy radioturniejów z publicznością (mieściło 400 osób). Ale wykorzystywano je również dla prezentacji niewielkich koncertów muzycznych. Wystąpili tam oprócz Beatlesów, Led Zeppelin, Pink Floyd, czy Queen. Kilka z tych koncertów nagrano, ale nagrania przedstawione na "Live at the BBC" nie pochodzą z żadnego z tych wystąpień. Ot, po prostu dostępne było foto Beatlesów przy budynku oznaczonym przez BBC. W 1995 studio zamknięto, a obecnie znajduje się tam studio... fitness. Foto wykonał fotograf słowackiego pochodzenia Dezo Hoffman (dziwne imię? to po prostu Dezydery) w grudniu 1963.

Geografia okładek (9) Yes "Going For the One"

Trzy dni temu minęło dokładnie 28 lat od daty ukazania się ósmego albumu studyjnego grupy Yes, "Going For the One", jednej z lepszych pozycji w dorobku tej grupy. Okładką po raz pierwszy w przypadku Yes zajęła się słynna brytyjska firma graficzna Hipgnosis, znana wtedy głównie ze współpracy z Pink Floyd. Na okładce płyty znajduje się zdjęcie nagiego męskiego modela (jakże podobnego do "rushowego" z tyłu okładki albumu "2112" (1976)), stojącego tyłem przed bryłami geometrycznymi. Okazuje się, że tymi bryłami są odpowiednio zmontowane fragmenty fotografii wieżowców Century Plaza w Los Angeles (tzw. Wieże Bliźniacze), świeżo wtedy oddanych do użytku (w 1975). Logo zespołu pozostało podobne, jak na wcześniejszych płytach, również zaprojektowane przez Rogera Deana.