środa, 22 marca 2017

The Police - statystyki wydawnictw live, kompilacji i video

Na sam koniec postów o dyskografii The Police małe podsumowanie reprezentacji poszczególnych płyt na albumach live (L), kompilacjach (K) i wydawnictwach video (V) - w skrócie nazywane jako LKV. Poniższy wykres to zsumowane wszystkie utwory z poszczególnych płyt obecne na w/w wydawnictwach wg tych infografik: tej i tej. Innymi słowy, wysokość słupków reprezentuje sumę utworów z danej płyty studyjnej wykorzystanych na poszczególnych wydawnictwach LKV, czyli uwzględniane są również powtórzenia danego utworu (np. utwór "Roxanne" wykorzystano na 2 wydawnictwach L (na jednym dwukrotnie), 8 K i 8 V, co razem daje liczbę 18; uwzględniając wszystkie reprezentowane utwory z danej płyty dochodzimy do sumarycznych słupków przedstawionych na poniższym wykresie).  

Analiza poniższego zestawienia już na pierwszy rzut oka pokazuje dużą zbieżność z wykresem popularności albumów zespołu w serwisach streamingowych i ocenach z recenzji. Tutaj też najmniejszą reprezentację w obu zestawieniach posiadają płyty "Ghost in the Machine" (44 utwory) i "Zenyatta Mondata" (51). Oznacza to, że zespół najrzadziej korzystał z utworów z tych albumów na wydawnictwach LKV. "Ghost..." zresztą również najrzadziej jest reprezentowany na płytach koncertowych oraz wydawnictwach wizyjnych, natomiast "Zenyatta..." na kompilacjach. 

Poza tym widać, że generalnie każda z płyt ma w miarę zrównoważoną reprezentację na omawianych wydawnictwach, co jednak przy tak małym dorobku płytowym i dużej przebojowości nie powinno dziwić. Najbardziej przebojowym albumem jest wbrew pozorom pierwsza płyta (76 utworów), a nie ostatnia (69), choć utwory z "Synchronicity" dominują na kompilacjach, natomiast utwory z pierwszej na wydawnictwach wizyjnych.


Jeśli chodzi o utwory z płyt studyjnych, nie wykorzystanych na żadnym z wydawnictw LKV, to jest ich bardzo mało, bo 6 (po jednym z każdej płyty, tylko z "Ghost..." 2): 
  • Masoko Tanga 
  • On Any Other Day 
  • The Other Way of Stopping 
  • Too Much Information 
  • Ωmegaman 
  • Mother 
Poza powyższymi, niżej wymienionych 10 utworów nie uświadczymy w wersjach koncertowych (ani w formie audio, ani video). Innymi słowy, poza albumami studyjnymi obecne są one tylko na kompilacjach:
  • Deathwish 
  • Contact 
  • Does Everyone Stare? 
  • No Time This Time 
  • Bombs Away 
  • Behind My Camel 
  • Rehumanize Yourself 
  • Secret Journey 
  • Darkness 
  • Miss Gradenko 

czwartek, 2 marca 2017

The Police - video, teledyski, filmy dokumentalne

Dorobek filmowy The Police jest dosyć bogaty, patrząc na raptem 8 lat kariery i tylko 5 wydanych albumów, pomimo że w czasie trwania zespołu wydano raptem 2 filmy: dokument "Around the World" i "Synchronicity Cocert" oraz tuż po rozpadzie VHS z teledyskami. Na wydawnictwa filmowe The Police składają się 4 filmy koncertowe, 2 zestawy teledysków oraz aż 4 dokumenty. Czy wszystkie warto zobaczyć? Na pewno tak, choć może niekoniecznie wszystkie w całości.

Na pewno trzeba obejrzeć filmy koncertowe "Synchronicity Cocert" oraz "Certifiable". Pierwszy to innowacyjny zapis koncertu grupy w czasach największej swietności, zaś drugi to współczesna dokumentacja reaktywacji zespołu w świetnej formie. Natomiast "Live Ghost in the Machine" można przelecieć po łebkach, tak samo jak "Live at the Hatfield Polytechnic". Zestawy teledysków to rzecz dla prawdziwych fanów, tym bardziej, że wszystkie klipy są dostępne na youtube, dailymotion lub vimeo. Dobrze natomiast ogląda się dokumenty, choć pierwszy "Around the World" jest nieco chaotyczny, "Outlandos to Synchronicities" warto zobaczyć w zasadzie tylko dla wywiadów przerywających długie fragmenty występów znanych z innych wydawnictw, natomiast 2 ostatnie dokumenty są warte zobaczenia. "Everyone Stares..." nakręcony amatorską kamerą to unikatowy i rzadko wykorzystywany (o ile w ogóle) zapis kariery zespołu dokonany przez jego członka, natomiast najnowszy "Can't Stand Losing You.." to bardzo uporządkowana historia The Police opowiedziana z perspektywy drugiego z członków, Andy'ego Summersa.


sobota, 11 lutego 2017

Geografia okładek (14) Blackfield "Blackfield IV"

Poboczny projekt lidera Porcupine Tree w formie duetu z rockowym wykonawcą z Izraela, Avivem Geffenem ma już w dorobku 5 płyt studyjnych (ostatnia ukazała się wczoraj). Poprzednia, o której okładce jest ten post, zobaczyła światło dzienne prawie 4 lata temu. Na jej okładce widnieje wielka antena radiowa, która przez cały czas wydawała mi się jakimś wyimaginowanym nieistniejącym obiektem. Okazuje się jednak, że widnieje tam jedna z anten angielskiej Naziemnej Stacji Satelitarnej Goonhilly w Kornwalii. Jest to jedna z największych na świecie stacji radiotelekomunikacyjnych.

   
Antena na okładce nosi nazwę Arthur (inne nazwy to Goonhilly 1 albo Antena 1) i należy do najbardziej znanych anten satelitarnych na świecie. Uruchomiono ją w 1962 r. i to ona była odpowiedzialną za pierwszą na świecie transmisję telewizyjną z USA do Europy. Antena waży 1100 ton i od uruchomienia 55 lat temu cały czas jest wykorzystywana. 

Blackfield wykorzystała ją na swojej okładce prawdopodobnie ze względu na fakt, iż z przodu przypomina winylowy longplay (z białym kółkiem w środku). Zatem mamy połączenie formy wydawnictwa, muzyki i jej emisji na świat.



Poniżej Street View z widokiem na wspomnianą antenę.


środa, 28 grudnia 2016

Geografia okładek (13) Porcupine Tree "Coma Divine"

"Coma Divine", a konkretnie "Coma Divine - Recorded Live in Rome" to drugi album koncertowy Porcupine Tree. Wydany w 1997 zawiera nagrania z koncertów w klubie Frontiera w Rzymie z marca 1996. Oryginalną okładkę trudno ulokować geograficznie, jednak okładka reedycji z 2004 przedstawia już pewien konkretny obiekt architektoniczny, który stanowi tło dla lewitującej postaci. Oczywiście jest to fotomontaż, który wykonał nadworny grafik Porcupine Tree, Duńczyk Lasse Hoile.



Budowla bardzo przypomina Bazylikę św. Piotra w Rzymie, co ma od razu narzucać skojarzenie ze stolicą Włoch, skoro album właśnie nagrano podczas koncertów odbywających się w tym właśnie mieście. Okazuje się jednak, że Hoile sfotografował inną świątynie i to znajdującą się poza Włochami. Rzeczona budowla znajduje się w... ojczyźnie fotografa w Kopenhadze. Jest to Kościół Fryderyka, zwany też Kościołem Marmurowym. Jego kopuła była własnie wzorowana na kopule piotrowej bazyliki w Rzymie. Artysta zastosował tu ciekawy wybieg: zasugerował na okładce Rzym, nawiązując jednak do swojej ojczyzny. Czy był to zabieg celowy, czy po prostu lenistwo lub brak możliwości wykonania zdjęcia oryginalnego obiektu? Tego nie wiem. Jednak dla niewtajemniczonych (w tym również do niedawna dla mnie) na okładce znajduje się budowla nawiązująca lub też będąca Bazyliką św. Piotra w Rzymie.


czwartek, 22 grudnia 2016

The Police - kompilacje i płyty live

Po przewodniku po regularnych albumach The Police przyszedł czas na infografikę płyt koncertowych i kompilacji tego zespołu. Czeka mnie jeszcze przewodnik po wydawnictwach video, ale opanowałem system i chyba nie trzeba będzie na niego długo czekać.